در علوم اجتماعي معمولا آسيبهاي اجتماعي (social patology) در كنار مسائل اجتماعي مطرح مي شود كه در هر دو مورد ملاك اساسي رفتار و بر مفاهيمي همچون انحراف و ناهنجاری ها تاكيد دارد.

به طور کلی مسئله اجتماعی بسترساز آسیب اجتماعی است، لذا هر گاه در يك نظام اجتماعي رفتاري به طور مشخص با هنجارهاي اجتماعي تعارض پيدا كند، نظير: اعتياد، خودکشي، طلاق، ولگردي، تكدي گري و... كه موجب كاهش يا از دست دادن كارايي و عملكرد مثبت فرد، خانواده يا گروههاي اجتماعي شود، آسيب اجتماعي شناخته مي شود.

کشور ما نيز از بروز آسيب های اجتماعی و جرايم مستثنی نبوده و نخواهد بود و از دير باز با آن روبرو بوده است و مداخلاتی نيز برای کنترل و کاهش آن صورت گرفته است؛ اما رشد اين پديده معلول عوامل مختلفی می باشد امروزه کشور در اين زمينه با شرايطی مواجه است که توجه به برنامه ريزی مناسب در خصوص کنترل و کاهش آسيب های اجتماعی را ضرورتی اجتناب ناپذير می کند که برخی از آنها عبارتند از:

- افزايش آمار آسيب های اجتماعی

- تنوع آسيب های اجتماعی و افراد در معرض آسيب

- کاهش سن آسيب ديدگان اجتماعی

- مهاجرت بی رويه و گسترش مناطق حاشیه نشين

- نبودن استراتژی مشخص در زمينه کنترل و کاهش آسيبهای اجتماعی

- زمينه های مستعد برای افزايش، شيوع و بروز مشکلات اجتماعی بدليل جمعيت جوان

در استان يزد نیز آسيب هاي اجتماعي در سطوح مختلف نمایان شده و گاهي رشد بالايي داشته است و در صورت عدم توجه همچون سیلی ویرانگر دامان تمام آحاد جامعه را در بر خواهد گرفت و تبعات ناگوار اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی بر جا خواهد گذاشت، لذا تدوين سند کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی استان یزد ضروری خواهد بود.