وجود بازار بزرگ و 140 میلیون نفری فدراسیون روسیه در شمال کشورمان، در حقیقت یک فرصت مناسب برای کالاهای تولیدی ایرانی است که بتوانند با صادرات به این کشور، مسیری مطمئن و تجارتی مداوم برای خود ایجاد نمایند. تجار و شرکت هایی که به دنبال صادرات به روسیه می باشند عمدتاً با ابهاماتی مواجه اند که درنتیجه، از ورود به این بازار هراس داشته یا ملاحظات بسیاری را در نظر دارند. 

مسائلی همچون احساس نگرانی از پیچیده بودن فعالیت تجاری در روسیه، تصور وجود مافیای اقتصادی و تجاری در این بازار و عدم اطمینان به تجار و شرکت های روس، همواره باعث مشغولیت ذهنی ایرانیان شده است؛ درحالی که بازرگانان دیگر کشورها مانند افغان ها، ترک ها، آذری ها، تاجیک ها و حتی اروپائی ها در روسیه به فعالیت های تجاری مشغول بوده و با شناختی که از محیط داشته و تسلط به زبان محل، توانسته اند جایگاه شایسته ای برای خود و هم وطنانشان کسب نموده و تولیدات بومی کشور متبوع خود را به روسیه صادر نمایند. 

سؤال اینجاست که با فرض وجود این مسائل، چرا دیگران می توانند قدرتمندانه فعالیت های بازرگانی در این کشور داشته باشند ولی ایرانیان با صدها سال ارتباط، از ورود به این بازار هراس داشته و عطایش را به لقایش ببخشند.
در حقیقت، عدم توجه به قوانین تجارب بین الملل و فرهنگ غالب و بومی شرکت های تجاری و مصرف کنندگان روسیه، باعث بروز مشکلاتی خواهد شد که درنتیجه، شرکت های ایرانی بهانه ایجاد این مسائل را نه در عدم آشنایی خود با بازار و الزامات آن، بلکه در دلایل ماهوی و خارج از کنترل انسان جستجو می کنند. 

ورود و فعالیت در بازار روسیه، نیازمند الزاماتی است که شرکت های ایرانی قبل از هرگونه اقدامی باید در فکر فراهم سازی این ابزارها بوده و بر آن اساس، اطمینان داشته باشند که می توانند کسب وکار مطمئنی را پایه ریزی کنند.