مبحث جمعیت، جزو اساسی ترین مباحث مدیریت هر کشور و نظام برنامه ریزی قلمداد می شود. به همین خاطر، حفظ تعادل و پویایی ساختار آن همواره مورد توجه حکومت ها و دولت ها در اعصار گوناگون بوده و هست. دولت ها با توجه به روند توسعه ای خود، سیاست های جمعیتی مختلفی در برابر رشد و یا کاهش جمعیت در پیش می گیرند. از جمله این سیاست ها می توان به سیاست جمعیت مستقیم همچون تشویق ولادت، سیاست غیرمستقیم همچون مهاجرپذیری، سیاست ضمنی مانند تنظیم خانواده، سیاست مداخله ای همچون تغییر سن ازدواج یا سیاست تک فرزندی و سیاست داخلی و جهانی اشاره کرد. در کشور ما نیز، این موضوع اساسی در ادوار مختلف مورد بحث و اقداماتی در حد سیاستگذاری قرار گرفته چه قبل از انقلاب در دهه 40 و چه بعد از آن در دهه 60 این اقدامات تاریخی نشان دهنده اهمیت موضوع در جمهوری اسلامی ایران است که پس از انقلاب اسلامی، دو بار سیاست های جمعیتی در دست بازنگری و تجدید نظر قرار گرفته است.

اداره کل ثبت احوال استان یزد طی گزارشی تحلیلی توصیفی به ارائه وضعیت ازدواج طلاق استان پرداخته است. در این گزارش آمده است: استان یزد در طول چند دهۀ گذشته تغییرات جمعیتی و اقتصادی و اجتماعی نسبتاً مشابهی را با تحولات مشاهده شده در کل ایران تجربه کرده است. از نگاه روند تغییرات و شاخصهای عمده جمعیتی، تقریباً همسو و همزمان با تکامل گذار جمعیتی در کل ایران، استان یزد نیز مرحلۀ انتقالی خود را تجربه کرده و طی سالهای اخیر از سطح بالای مرگومیر و باروری به سطحی پایین رسیده است. با اینکه در مقایسه با کشور وضعیت بهتری را دارد ولی با همان آهنگ سیر نزولی را طی کرده است . با سپری کردن دورۀ گذار، رشد سریع جمعیت استان نیز روند کاهشی داشته و از متوسط 4/۵درصد طی دهه 1365-1355 به متوسط ۲/1 درصد طی دهه 1375–1365 رسیده و در دهه ۹0 به متوسط 1/۵درصد رسیده است.