کشاورزی از دیرباز یکی از مهمترین و عمده ترین روش های کسب درآمد و امرار معاش بوده که توسعه و تداوم آن تغییر و تحولات زیادی را در سایر بخش ها نیز سبب گردیده است؛ به طوری که می توان گفت پایه و اساس پیشرفت های صنعتی در بسیاری از کشورها، بخش کشاورزی قلمداد می شود.

وابستگی این بخش به عوامل طبیعی و محیطی از جمله منابع آب، شکنندگی و ریسک بالا در این بخش را باعث گردیده است. همین عامل سبب گردیده تا بهره برداران با تلاش وصف ناپذیر به مقابله با مشکلات و موانع طبیعی برخواسته، با ابتکار و خلاقیت، خطرپذیری را کم نمایند.

یکی از ابتکارات شگرف مردمان سخت کوش کویر در مقابله با کم آبی، حفر قنات برای استحصال آب از مناطق دوردست بوده که گاهاً چندین کیلومتر طول دارد. این موضوع علاوه بر رونق کشاورزی، موجب شده تا نیروی کار جامعه، نیروی سخت کوش تربیت شود که قابلیت انجام کارهای طاقت فرسا در دیگر بخش های اقتصادی را نیز دارا باشد.

در مناطق کویری از جمله استان یزد، کشاورزی علاوه بر نقش معیشتی و اقتصادی که در جامعه دارد، به دو دلیل از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. از یک طرف عامل اساسی استمرار حیات بشمار می رود به طوریکه از بین رفتن آن خصوصا در روستاها، هسته های مقاومت در برابر کویر را نابود نموده به تدریج استمرار حیات را در منطقه به مخاطره خواهد انداخت و از طرف دیگر گسترش بی رویه و بدون برنامه ریزی آن افت شدید منابع آبی را به همراه داشته و استمرار حیات را در منطقه تهدید می نماید.