استفاده از آمار و اطلاعات صحيح، دقيق و بهنگام در زمينه‌هاي گوناگون، به ­عنوان ابزاري اساسي و مطمئن براي شناخت وضع موجود، تهيه برنامه‌هاي آتي و نيز ارزيابي طرح­ هاي اجرا شده از دير باز مورد توجه و تأكيد فراوان  برنامه‌ريزان، پژوهشگران و مسئولان استان قرار داشته ولي در عين حال، كمبود ارقام و آمار قابل اعتماد و يا نبود اقلام آماري در برخي زمينه‌هاي مورد نياز، مشكلي عمده فراراه برنامه‌ريزان و تصميم‌گيران استان بوده ­است.

جمعيت‌شناسي يا دموگرافي شاخه‌اي از علم آمار است كه همواره به ­عنوان يكي از مولفه ­هاي مهم در برنامه‌ريزي اقتصادي و اجتماعي مي‌باشد. استفاده از اين علم در برنامه‌ريزي­هاي اقتصادي و اجتماعي و افزايش روز‌افزون قلمروهاي كاربردي آن، تحليل و شناخت ويژگي­هاي آن را الزامي ساخته و هر چه دامنه كاربردي آن گسترده‌تر شده، شناخت ويژگي­هاي جمعيت هم اهميت بيشتري يافته­ است و به موازات آن روش­هاي تحليلي دقيق­تر و جامع تري مطرح شده و با گذشت زمان بر غناي آن افزوده شده ­است. دسترسي به اندازه جمعيت در استان از ديرباز با مشكلات عديده‌اي مواجه بوده ­است. اندازه‌گيري كامل جمعيت معمولاً از طريق سرشماري عمومي نفوس و مسكن انجام مي‌پذيرد.

سرشماري­ ها به ­علت هزينه بالا و حجم كار انبوه هر ده سال يك‌بار انجام مي‌گيرد، كه نشان­دهنده وضعيت جمعيت در زمان سرشماري است. براي دستيابي به اندازه جمعيت در مقاطع مختلف زماني، همچنين برآورد و پيش‌بيني يك مجموعه از خصوصيات جامعه، لازم است از روش‌هاي علمي مرسوم استفاده گردد كه جمعيت­شناسي يكي از اصلي‌ترين آن­ها است.

با عنايت به جواني جمعيت و تحول در هرم سني آن و افزايش سطح مشاركت اجتماعي كه ناشي از رشد و تحرك اجتماعي، توسعه سطوح آموزشي، رشد شهرنشيني و گسترش ارتباطات مي‌باشد، اهتمام به اموري نظير اشتغال با توجه به عرضه نيروي­ كار در حال حاضر و سال­ هاي آينده و همچنين شناخت ساختار جمعيتي براي ايجاد زمينه براي فرصت ­هاي مناسب، ضروري مي­ باشد.