


در سال 1401 برنامه بومی ارتقای بهرهوری استان یزد با عنوان «یزد بهرهور» با انجام مطالعات اولیه، برگزاری جلسات متعدد با نخبگان و اخذ نظرات دستگاههای تخصصی تدوین شد و پس از ارائه در دوازدهمین کنفرانس ملی بهرهوری (که همان سال در یزد برگزار شد) به تصویب نهایی رسید. با ارائه این برنامه در جلسه استانداران با رئیس جمهور (تیرماه 1402)، استان یزد به عنوان استان پایلوت بهرهوری در کشور انتخاب شد و بر همین اساس، عملیاتی نمودن برنامه یزد بهرهور در دستور کار استان قرار گرفت.
هدف از این مطالعه، طراحی و اجرای سازوکارها، ساختارها و فرایندهایی بوده است که بر پایه آنها بتوان برنامه یزد بهره ور را عملیاتی کرد و روند پیشرفت آن را مورد پایش و بازخورد قرار داد. چنین هدفی از طریق پیگیری اهداف تفصیلی و فرعی به شرح زیر دنبال شده است: ایجاد ساختار سازمانی مناسب برای مدیریت برنامه، تحلیل وضعیت موجود استان در زمینه بهره وری، طراحی و استقرار نظام مدیریت پروژه، تعیین پروژههای اولویتدار، پیگیری برای اجرای پروژه های منتخب و همچنین احصای مصوبات و اختیارات مورد نیاز برای اجرای پروژه ها.
چارچوب محوری در این مطالعه، الگویی با عنوان «چرخه مدیریت بهرهوری» بوده است که از سوی «سازمان ملی بهرهوری ایران» ابلاغ شده است و طی آن اقداماتی شامل شناسایی وضع موجود، احصای حوزههای اولویتدار در استان، شناسایی مسائل موجود در حوزههای اولویت دار، اولویت بندی مسائل و ریشه یابی آنها، تدوین سیاستهای مداخله و راهبردها، هدفگذاری کمّی در حوزههای اولویتدار و اقدامات پیشنهادی شامل پروژههای کلیدی، پروژههای پشتیبان و پروژههای زیربنایی به اجرا درآمده اند.