


امروزه مدلهای کسبوکار در اکثر کشورهای جهان در زمینههای مختلف تولید، ارائه خدمات و همچنین حوزه اجتماعی نقش بهسزایی دارند و در اکثر موارد این واحدها تأمینکنندگان اصلی اشتغال جدید، محور تحول و نوآوری در ابداع فناوریهای نوین محسوب میشوند، به نحویکه مؤثرترين عامل در زمینه رشد و توسعه سيستمهاي اقتصادي و اجتماعی هر كشوري بهحساب میآیند، با توجه به تمامی مزایا و محاسن واحدهای مذکور در توسعه پایدار کشورها، این مدلهای کسبوکار در طول چرخه حیات خود با چالشهای بسیاری مواجه هستند،که یکی از آنها مسائل مرتبط با داراییهای فکری درعرصه کسب وکار میباشد. مالکیت فکری بهعنوان زیربنای اقتصاد داناییمحور نقش بسیار مهمی را در تجارت، مخصوصاً در حوزهی بینالمللی، انتقال تکنولوژی، سرمایهگذاری و روابط اقتصادی، ایفا کرده و موفقیتهای اقتصادی، تجاری و فناوری شرکتها را تضمین مینماید.