زادبوم انسان قلمرویی است که وسعت نگاه و افق دید را برایش به ارث می­گذارد. سنت کهن و ستبر شهر یزد نیز بدین گونه ذهنیت ساکنانش را در برابر آنچه که می­بینند هدایت کرده و روح غالب میراث آموزه­های گذشته در تمامی ابعاد زندگی آنان مشهود است. با اندکی تأمل و نگاهی جزئی­بین در عناصر مادی و معنویِ شهر یزد این مهم شفاف­تر و صریح­تر به چشم می­آید. چرا که از دیرباز روح مذهب و معنویت در تمام صنایع، هنرها و مهارت­ها نضج پیدا کرده و در تمامیتِ فرهنگ –تمامی دستاوردهای بشر در ساحت اندیشه و عمل- یزد تبلور یافته است. این درحالیست که سخن از شهر خلاق حکایت از رویکردی نوآورانه و بعضاً دیجیتالیسم دارد.

در این میان نیاز شهروند به ارتباطی هرمنوتیکال با تمامی عناصر و مؤلفه­های مادی و معنوی شهر چه با همان رهیافت سنتی و چه با رهیافت مدرن دیده می­شود. یک نگرش اجمالی و گذری نه تنها بازتابنده­ی محتوا و معنای عناصر و پدیده­ها نیست بلکه فرآورده­های فکریِ پنهان در پس تمام آن ظواهر را در کسوت امری حاشیه­ای تنزل می­دهد. این اتفاق به مثابه تهی شدن تمام پدیده­های کالبدی و معنوی پیرامون­ مان از معنا و باطن است.