تاکنون تعاریف متفاوتی از سلامتی ارائه شده است و هر یک به جنبه های مختلفی از سلامت اشاره می‌کنند. اما امروزه تعریف سلامتی در مقایسه با گذشته بسیار جامع تر شده است. بر اساس تعریف جدید، سلامتی تنها نبود بیماری یا نقص عضو نمی‌باشد بلکه رفاه کامل جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی تعریف شده است. با این نگاه جامع، سلامتی مقوله ای گسترده و دارای ابعادی فراتر از وظایف بخش بهداشت و درمان عنوان گردیده است. سلامت انسان متأثر از وضعیت ژنتیک و محیط او می باشد. عوامل ژنتیکی نیز در محیط مناسب زمینه ظهور و بروز می‌یابند.

لذا انسان در طول حیات خود متأثر از عوامل محیط پیرامون خود خواهد بود. دوران جنینی، دورانی پر مخاطره است که می تواند متاثر از شرایط جسمی و روانی مادر و وضعیت تغذیه و مراقبت های این دوران باشد. مراحل و شرایط تولد، دوران نوزادی، کودکی، نوجوانی و جوانی، شرایط ویژه دوران بلوغ، بزرگ سالی، میانسالی و سالمندی هر کدام دارای تهدیدها و مخاطرات خاص خود می‌باشند. عدم درک صحیح از نیازها و شرایط رشد و تکامل انسان، می‌تواند آسیبی جدی و ماندگار به سلامت او وارد آورده یا مانعی در بروز ظرفیت ها و استعدادهای نهفته او باشد.

در امر سلامت افراد عوامل مختلفی مؤثرند. بر اساس دیدگاه‌های جدید مهمترین عامل مؤثر بر سلامت در جوامع، عوامل اجتماعی است. بر این اساس، عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت به شرایط اجتماعی که انسان ها در طول چرخه حیاتشان در آن زندگی و کار می کنند توجه دارد . گفته می شود که 20 درصد عوامل مؤثر بر سلامت، عوامل اجتماعی است. ژن و عوامل بیولوژیک 12 درصد، عوامل پزشکی 52 درصد، عوامل رفتار فردی و اجتماعی 10 درصد در این خصوص نقش دارند. به بیان دیگر حدود 52 درصد شامل مواردی است که ارتباط مستقیم با بهداشت و درمان دارد.