آنچه از شواهد، آمارها و اطلاعات موجود بر می آید، نشان می دهد که در طول دهه های اخیر، گام های مهم، مؤثر و موفقی در جهت کاهش فقر و افزایش رفاه خانوارهای ایرانی برداشته شده است.

شاخص های مختلف رفاهی مانند سطح سواد، امید به زندگی، کاهش مرگ و میر نوزادان و مادران، طول عمر زنان و... همگی با رشد قابل ملاحظه ای همراه بود هاند و تردیدی نیست که این رشد، نقش مهمی در افزایش سطح رفاه خانوارها داشته است. با این حال، آنجا که سخن از فقر درآمدی به میان م یآید، راه زیادی تا رسیدن به نقطه مطلوب وجود دارد و با توجه به عوامل مختلف از جمله شرایط اقتصاد کلان، تولید داخلی، بیکاری و تورم و نیز برخی نا کارآمد یهای ساختاری در حوزه رفاه، مسیر طی شده نیازمند بازنگری به نظر می رسد.

برای سال های زیادی اطلاع دقیقی از تعداد فقرا در کشور، میزان درآمد و دارایی های آنان، وضعیت اشتغال و برخورداری یا عدم برخورداری آن ها از بیمه اجتماعی و سامت و اطلاعات جمعیت شناختی آنان مانند
جنسیت سرپرست خانوار، سن اعضا و سرپرست و یا بعد خانوارها وجود نداشت.

در سال های اخیر معاونت رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به منظور رفع این نقیصه اساسی «پایگاه اطلاعات رفاه ایرانیان» را ایجاد کرده و با همکاری دستگاه ها و نهادهای مرتبط توسعه داده است. این موضوع را میتوان یک دستاورد مهم در راستای اجرای بهینه و هدفمند سیاست های کاهش فقر تلقی کرد. این پایگاه، اطلاعات بیش از 24 میلیون خانوار یارانه بگیر در کشور را در خود ذخیره کرده است و با توجه به اینکه این اطلاعات بر اساس کد ملی و داده های ثبتی افراد سازماندهی شده است، از دقت بالایی برخوردار بوده و مبنای مهمی برای تصمیم گیری در حوزه رفاه و تأمین اجتماعی محسوب می شود.

علاوه بر این، در کنار استفاده از این پایگاه برای شناسایی افراد یا خانوارهای هدف که به طور معمول در سیاست های حمایتی مورد نیاز است، تکیه به اطلاعات کلان مستخرج از آن در سطح شهرستان، استان و کشور نیز می تواند برای تصمیم گیری های مربوط مناسب باشد.