این پژوهش با هدف بررسی دلایل عدم رغبت افراد با آسیب بینایی به مطالعه و یافتن راهبردهایی به‌منظور افزایش گرایش آن‌ها به مطالعه انجام‌شده است.

جامعه آماری تمامی افراد با آسیب بینایی باسواد شهر یزد در سال 1394 بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی 290 نفر (114 نفر زن و 177 نفر مرد) انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه وضعیت کتاب‌خوانی استفاده‌شده است. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری تحلیل واریانس و مجذور کای استفاده‌شده است.